De acht schrijvers

Orhan Pamuk, Elif Shafak, Sema Kaygusuz, Maureen Freely, Ghayath Almadhoun, Laila Lalami, Bachtyar Ali, Nick Glastonbury en vele andere Turkse, Koerdische en Arabische schrijvers en vertalers lezen op donderdag 9 maart voor.

De bijeenkomst, georganiseerd door Words without Borders, is getiteld: ‘Words for Relief’. Het doel van de online bijeenkomst is om geld in te zamelen voor hulporganisaties en solidariteit te tonen met de slachtoffers van de aardbevingen die afgelopen februari plaatsvonden in Turkije en Syrië.

Wie wil kan bij de aanmelding geld doneren aan lokale hulporganisaties.

Om meer informatie te lezen of je aan te melden, klik hier.

Plaats:           online (Zoom)
Tijd:               19 – 20.30u (Nederlandse tijd)

Ter gelegenheid van de dag een kort verhaal van Sema Kaygusuz, dat ik in 2013 vertaalde voor het tijdschrift De Gids: Wilde wijnruit. Behalve korte verhalen schreef Kaygusuz (1972) ook romans, een filmscenario, een theatertekst. Ze wordt geprezen om haar observatievermogen, haar beeldende taalgebruik en haar vormexperimenten.

‘[…] Verschroeid stond ze op, ging weer zitten, waar kon ze in die piepkleine badkamer heen? Blij dat ze wanneer ze maar wilde de pijn tot één punt kon reduceren, hief ze ondanks de zeep die in haar ogen kwam haar hoofd op naar haar moeder, ze kneep haar ogen dicht, wilde ze openen, deed het niet. Als een roerloze koppige schildpad blijven zitten, plotseling zwaar en in zichzelf teruggetrokken weerstand bieden aan Gülsüms kwaaie, hoekige bewegingen, het wakkerde de woede in Gülsüms dolle kracht alleen maar aan. […]’

Wilde wijnruit is afkomstig uit de bundel Sandık lekesi (2000).

Klik hier om het hele verhaal te lezen.

Literair maandblad De Gids publiceert in zijn novembernummer Wilde wijnruit, een indringend verhaal van de schrijfster Sema Kaygusuz:

‘Te midden van ronddwarrelend roet en in een geur van brandhout trok Canan alles wat ze aan had uit en smeet het in de droogste hoek van de badkamer. Haar huilen was net gestopt. Ze draaide het kraantje van de ketel in de houtkachel open, het borrelende water begon tegen de koperen ketel te tikken. De badkamer mocht er volgestouwd en provisorisch uitzien, altijd rommelig wat je er ook aan deed, het was de enige ruimte waar geen geluid van buiten te horen was en de geluiden van binnen binnen bleven, de plek waar Canan zich het meest op haar gemak voelde.’

Dan komt Canans moeder binnen.

In de vele genres die Sema Kaygusuz (1972) tot nu toe beoefende – ze schreef korte verhalen, romans, een filmscenario – wordt ze steeds geprezen om haar vormexperimenten en haar opvallend beeldende taalgebruik. Ze heeft een scherp oog en een grote betrokkenheid. Kaygusuz, van wie het werk in Turkije en daarbuiten met verschillende prijzen is bekroond, publiceerde recentelijk Karaduygun (‘Zwartgallig’), een vertelling rond de Turkse dichteres Birhan Keskin. Op dit moment werkt de auteur aan haar eerste theaterstuk, Sultan ve Şair (‘De sultan en de dichter’). Het verhaal ‘Wilde wijnruit’ is afkomstig uit de bundel Sandık lekesi (2000).

Het novembernummer van De Gids is vanaf 25 oktober zes weken lang te koop in boekhandels en kiosken.

Voor wie meer van Sema Kaygusuz wil lezen: in 2006 verscheen het korte verhaal ‘Kind van een adder’ in het Turkije-nummer van literair tijdschrift Armada (nr.44). Het verhaal, afkomstig uit dezelfde bundel waarin ook ‘Wilde wijnruit’ verscheen, werd vertaald door Margreet Dorleijn en mij. Een enigszins herziene versie van deze vertaling is nu ook op deze site te lezen, en wel hier.

Ander werk van Sema Kaygusuz is tot nu toe niet in het Nederlands vertaald. Haar beide romans zijn wel in het Frans beschikbaar: La chute des prières en Ce lieu sur ton visage.

(Dit is een rectificatie van een eerder bericht waarin de publicatie abusievelijk voor oktober werd aangekondigd.)